در دلم اندوه بود و بر لبم لبخندها

یاد ایام جوانی, کرده ام این روزها

و...

خرداد98- تهران

خواستم از تو بگویم،
گفتند: غیبت نکنم.
خواستم از خودم بگویم
گفتند: از خود راضی است.
بیا از خودمان بگوییم
که قاضی هم راضی است.
۲تیر۹۸ تهران

شاید شبی پشت همین کافه خود کشی کنمبی تو کنار همین تخت و ملافه خودکشی, کنم از دست روزهای نیامده عاصی ام ولیاز دست روزهای رفته، کلافه، خودکشی, کنم..........................................................

من منتظر نامه ی نانوشته هستم

از سمت شما امانتی رسد به دستم

...مطلع غزلی تازه

تهران, که دیگر جای ماندن نیست بانو

اصلا بدون تو وطن هم پاره تن نیست بانو

جنگ است بی تو در دلم، غو غا و آشوب

بنگر، که بی تو، مرگ قدغن نیست بانو

و.....ادامه دارد

پاییز98 تهران,

ای کاش با درهای بسته اخت گیرم

ای کاش با قلب شکسته اخت گیرم

مطلع غزلی تازه.... پاییز 98

پ.ن:

تقصیر شماهاست که عیب دگران را

انگشت اشارت زده ای راز نهان را پاییز 98